Η απάντηση της Κατερίνας Κουτέλου, τοπικής συμβούλου Κύμης, σε τοπικό δημοσίευμα

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, χαμογελάει, γυαλιά ηλίου και κοντινό πλάνο

Αγαπητή/αγαπητέ

Οι μεγάλες καταστροφές και η κήρυξη της περιοχής του δήμου Κύμης-Αλιβερίου σε έκτακτη ανάγκη καθώς και η πρωτοφανής κρίση πανδημίας ήταν λόγοι σημαντικότεροι από την ανάγκη μου να απαντήσω άμεσα στο δημοσίευμα σας της 5/4/20 που με αφορούσε.

Καταρχάς, οφείλω να ομολογήσω ότι εξεπλάγην που παρά τις εικόνες  καταστροφής στην περιοχή μας, εσείς θεωρήσατε ότι η ανάρτηση μου ήταν τόσο σημαντική ώστε να με κατατάξετε στα φλέγοντα θέματα της ημέρας εκείνης χωρίς μάλιστα προηγουμένως να έχω δυνατότητα να εκφράσω την άποψή παραβιάζοντας έτσι την αρχή των ίσων αποστάσεων.

Ωστόσο, ως βαθιά δημοκρατικός άνθρωπος θα ήθελα να τοποθετηθώ έχοντας πλέον μια χρονική απόσταση από την εν λόγω ημέρα.

Αφενός λοιπόν η κλιματική αλλαγή είναι εδώ και με σφοδρότητα αποδεικνύει ότι η έλλειψη έργων υποδομής σωστά σχεδιασμένων, άρτια εκτελεσμένων καθώς και η πολυετής απραξία που παρατηρείται στο Δήμο, έχουν αυτά τα θλιβερά αποτελέσματα. Εσείς συμφωνείτε με αυτήν την εικόνα του τόπου; Τι μου προτείνετε δηλαδή; Να σωπάσω μπροστά σε αυτές τις εικόνες.

Αφετέρου επιτρέψτε μου να εκφράσω την χαρά μου που όπως λέτε, το θέμα που θέτω είναι πολύ σοβαρό και μάλιστα απασχολεί πολλούς πολίτες της ευρύτερης περιοχής! Μα τελικά συμφωνείτε; Αυτό είναι ένα θετικό βήμα, αφού πολλοί πολίτες το θέλουν ιδού η ευκαιρία να τεθεί και μάλιστα με το πλέον δημοκρατικό τρόπο αυτόν του δημοψηφίσματος.

Εν συνεχεία έχοντας δημοκρατικά εκλεγείς ως τοπική σύμβουλος με αρμοδιότητα τις πολιτιστικές εκδηλώσεις και τις σχέσεις με το Ινστιτούτο Παπανικολάου, υπηρετώ άοκνα και ανιδιοτελώς τα καθήκοντα που απορρέουν από τις αρμοδιότητες που μου ανατέθηκαν, πράγμα που εύκολα μπορεί κάποιος να διαπιστώσει.

Αναφορικά με το γεγονός ότι δεν συνέβαλα με την  παρουσία μου στις φυσικές καταστροφές, εδώ με αδικείτε βάναυσα! Αφενός, ακόμα και αν ήθελα να παρευρεθώ, αυτό ήταν αδύνατον, αφού γνωρίζετε με τα μέτρα καραντίνας που ισχύουν ήδη εδώ και πολλές εβδομάδες. Αφετέρου πόσο αλήθεια υπεύθυνο θα ήταν εκ μέρους μου να έρθω από την Αθήνα στην Κύμη εν μέσω πανδημίας, παραβιάζοντας τα μέτρα απαγόρευσης;

Τελειώνοντας θα ήθελα να με «διαφωτίσετε» λίγο περισσότερο ως προς την άποψη που εκφράζετε στο άρθρο σας «δεν είναι κάτοικος του Δήμου, δεν ζεί το πρόβλημα, εμείς που ζούμε εδώ…». Αγαπητέ/τη αληθινά δεν σας κατανοώ! Έχετε κάποια ευρεσιτεχνία, ένα είδος «μετρητή εντοπιότητας»; Έχετε μονάδες μέτρησης «ποιός Κυμαίος είναι πιο πολύ Κυμαίος»;  Αλήθεια δεν καταλαβαίνω πως κατηγοριοποιείτε τους ανθρώπους, κατατάσσοντάς σε ιδιότυπα κουτάκια; Ισχύει αυτή η «μέτρηση» μόνο για εμένα ή επίσης και για όλους τους Κυμαίους που ανήκουν π.χ. στο σύλλογο των ΕΝ ΑΤΤΙΚΗ ΚΥΜΑΙΩΝ, ή των ΕΝ ΧΑΛΚΙΔΙ ΚΥΜΑΙΩΝ, όπως και τόσων άλλων συντοπιτών μας που η ζωή τα έφερε να ζουν στο Βέλγιο, στην Ιταλία, στις ΗΠΑ και αλλού;

Να μας το δηλώσετε όμως σας παρακαλώ! Είναι όλοι αυτοί λιγότερο «ντόπιοι»; Προς πληροφόρησή σας λοιπόν, όλοι εμείς που δεν ζούμε στη γενέτειρα μας, δεν σημαίνει ότι νοιαζόμαστε λιγότερο για αυτήν! Έχουμε γεννηθεί, μάθει τα πρώτα μας γράμματα, έχουμε τις περιουσίες μας εκεί και όχι αλλού, ψηφίζουμε εκεί, πληρώνουμε τέλη, και αφού μπορούμε βοηθάμε συμμετέχοντας στην επίλυση των προβλημάτων της.

Αγαπητή/τε ο διάλογος κάνει θαύματα! Δοκιμάστε τον! Όταν ο ουρανός και η φύση μας το επιτρέψει, όπως λέτε, θα χαρώ πολύ να τα πούμε. Ίσως τότε γίνει ξεκάθαρο ότι υπάρχουν άνθρωποι (και είναι πολλοί) που παρά τον ελάχιστο χρόνο που διαθέτουν, πονάνε την ιδιαίτερη πατρίδα τους και θέλουν να συνεισφέρουν όσο περισσότερο μπορούν. Ως τότε θα μου επιτρέψετε να διατυπώνω ελεύθερα την γνώμη μου όποτε εγώ θεωρώ ότι συντρέχουν λόγοι σοβαροί.
                                                                                                                            
Με τιμή,
Κατερίνα  Κουτέλου
Τοπική Σύμβουλος Κοινότητας Κύμης

Σχόλια